مهدى رحمانى ولوى / منصور جغتايى
206
تاريخ علماى بلخ ( فارسي )
باطنى هميشه به خدا توكل داشت و از او كمك مىخواست . « 1 » متأسفانه تاريخ ولادت يا وفات او معلوم نيست و در اينباره چيزى به دست نيامده است . اين بيت از اوست : بسكه دارد تنگدل اين غنچهء خندان مرا * جان ز دل آمد به تنگ و دل گرفت از جان مرا [ 92 ] باقى بلخى باقى بلخى طبعى موزون و سخنى شيرين داشت . او مانند برخى ديگر از هموطنانش به هندوستان هجرت كرد و در آنجا سكنا گزيد . اين بيت از اوست : چو او را تكيه بر ديوار ديدم مردم از حسرت * كه اين فرسوده قالب خشت آن ديوار بايستى سيد على حسن خان در كتاب صبح گلشن از او به نيكى ياد كرده است ؛ ولى ما بيش از اين نتوانستيم اطلاعى از شرح حال وى به دست بياوريم . « 2 » [ 93 ] بديع بن محمّد بن محمود بلخى ابو محمّد بديع بن محمّد بدايعى بلخى از شاعران معاصر ابو يحيى طاهر بن فضل بن محمّد چغانى و معاصر منجيك و دقيقى بود و در نيمهء دوم قرن چهارم مىزيست . « 3 » هدايت نام او را بدايعى نوشته و گمان كرده است كه او معاصر سلطان محمود غزنوى
--> ( 1 ) - دايرةالمعارف آريانا ، ج 3 ، ص 499 . ( 2 ) - صبح گلشن ، ص 54 . ( 3 ) - لباب الالباب ، ص 260 ؛ تاريخ ادبيات ايران ، ذبيح اللّه صفا ، ج 1 ، ص 422 .